این شعر رادانش آموز بسیار عزیزم زهرا سهراب منصوری سروده است امیدوارم لذت ببرید.

تو با آمدنت مرا به یاد شمردن غنچه های کنار پنجره ی کلاس می اندازی

با نشستنروی صندلی عشق

طنین صدای عشق تو به صندلی جان می دهد

در جامدادی ات غوغاست

میان خودکارهایت دعواست

هریک از آن ها مشتاق لمس کردن دستانت اند

می خواهم چند تمرین ریاضی حل کنم.                              دانش آموز پایه هفتم